Jenifer
To co spotkało mnie dzisiaj w sklepie było okropne.
Miałam szczęście ,że Justin tu był. Nie wiem jak wy to się skończyło. Chaza spotkałam przez przypadek.
Widać ,że coś brał
Nie obchodziło mnie to czy Justin znał moje imię czy nie. Chciałabym być tylko w domu. Gdy tylko zauważyłam ,że jestem bezpieczna wróciłam do siebie. Nie chciałam jeszcze raz przypadkowo wpaść na tego typa. Bezsilnie opadłam na łóżko.
-Jenifer-krzyknęła matka wchodząc do pokoju. Teatralnie przewróciłam oczami. Wiedziałam ,że zrobi aferę.
-Gdzie byłaś tak długo-spytała zdesperowana.
-W sklepie-odpowiedziałam jakby to była najbardziej oczywista rzecz na świecie. No bo przecież była.
-Nie było Cię ponad godzinę ,a sklep jest za rogiem-nie dawała mi spokoju.
-Była kolejka-rzuciłam oschle.
Matka chciała już coś powiedzieć ,ale jednak zrezygnowała i wyszła z pokoju. Nie miała argumentów.
Za bardzo mnie kontrolują. Spóźnię się do domu o 10 minut ,od razu afera.
To jest czasem nie do zniesienia.
Zamknęłam pokój i usiadłam na łóżko. byłam senna.
Nagle zadzwonił mi telefon.Nieznany
-Halo?-powiedziałam niepewnie.
-Hej, to Chaz. Możemy się spotkać. Chciałbym przeprosić.
-Z kąd mam wiedzieć ,że znowu nie będziesz chciał się do mnie dobrać?
-Nie będę. Zresztą będzie Justin.
Dobra. Byłam tego typu dziewczyn która ulegała chłopakowi kiedy chcę ją przeprosić.
-Za 10 minut w parku.-odrzuciłam i rozłączyłam się. Poszłam do szafy, musiałam się przebrać. Od czasu wylania na mnie kawy jeszcze nie zmieniłam ubrań. Nie byłam jeszcze w domu. Przebrałam się i zbiegłam po schodach na dół. O mało się nie przewróciłam.
-Jezus Maria! Jen ,co ja Ci mówiłam o bieganiu po schodach?-krzyknęła matka. Co dziwne mój ojciec nigdy się mnie nie czepia.
-Gdzie idziesz?- ciągnęła moja rodzicielka nie słysząc odpowiedzi na wcześniejsze pytanie.
-Do parku ,przejść się.
-Dobrze. My z ojcem jedziemy do kościoła. Będziemy na kolacje- odrzuciła mama ,po czy wyszłam z domu. Minęłam furtkę i kierowałam się w stronę parku. Lato. Cudowna pora roku. Najlepsze jest w tym wszystkim ,że niedługo są wakacje. A w tym roku postanowiłam ,że t będą najlepsze dotychczasowe moje wakacje. Mogę wyjechać gdzieś sama -w końcu mam 18 lat. Po kilku minutach wkroczyłam na posesje parku. Nikogo nie było. Nawet Chaza ,ani Justina. Usiadłam na ławce przyciągając kolana do siebie i chowając między nimi głowę. A co jeśli wystawili mnie i chcieli zrobić ze mnie idiotkę. Wiele osób już próbowało. Nie byli by pierwsi. Albo Chaz jest niezłym aktorem ,albo zaraz się zjawi. Liczyłam na to drugie. Po kilku minutach poczułam jak ławka na której siedzę delikatnie się zapadła. Podniosłam głowę i moim oczom ukazał się Chaz. Zdjęłam nogi z ławki i wyprostowałam się czekając na dalszy przebieg akcji. Przez chwilę patrzeliśmy sobie pusto w oczy.
-A więc ,jesteś na mnie zła?-rozpoczął rozmowę. Przymknęłam delikatnie oczy i rozłożyłam bezsilnie ręce. Oparłam głowę o ławkę.
-Czyli mam rozumieć ,że tak?-kontynuował. Spojrzałam w dal. Zauważyłam Justina opierającego się o drzewo ,który z zaciekawieniem przyglądał zaistniałej sytuacji. Nie odpowiedziałam Chazowi na jego pytanie. Powinien sam się domyślić.
-Dobra ,przepraszam. Byłem po prostu trochę-podrapał się po karku- najarany....
Powinnam mu przebaczyć. Nie był wtedy sobą . Skoro poprosił mnie o spotkanie i osobiście raczył mnie przeprosić to chyba serio chciał.
-Ale to nie znaczy ,że nie przeleciałbym Cię-przerwał ,rozpraszając tym samym moje myśli. W moich oczach nazbierała się złość.
-Dupek-krzyknęłam dając mu plaskacza z otwartej dłoni.- A chciałam już Ci wybaczyć. W dupie mam te twoje przeprosiny-wykrzyczałam mu prosto w twarz. Chłopak złapał się za policzek i cicho jękną pod nosem. Spojrzałam na rozbawionego Justina. Oboje siebie warci. Wkurzona szybkim krokiem ruszyłam do domu
Justin
Cała ta sytuacja z Chazem i Jenifer rozbawiła mnie. Gdy dziewczyna szybkim tempem odeszła, podszedłem do kumpla ,kttóry trzymał się piekący policzek.
-Stary-zaśmiałem się- w zabawny sposób możesz zrazić do siebie dziewczynę.
Chaz posłał mi srogie spojrzenie. Rozłożyłem ręce i zaśmiałem się.
On i te jego głupie pomysły
Przekierowaliśmy się do samochodu i pojechaliśmy do mojego domu. Wysiedliśmy z samochodu i przeszliśmy przez drzwi.
-Buty- powiedziałem wskazując na buty przyjaciela.
-Buty ,co?
-zdejmij-to zabrzmiało bardziej jak rozkaz.
-Stary , nie przesadzaj. Przecież nie rozwalę Ci podłogi-zadrwił.
-Ale to nie ty kurwa ,musisz ją zmywać ,więc rób co mówię!- krzyknąłem. Chaz jak zahipnotyzowany wykonał moje polecenie. Uwielbiałem tak na niego działać.
-Nie rozumiem po co się od razu po osiemnastce wyprowadziłeś-powiedział trochę zmieszany.
-Nie musisz rozumieć- warknąłem i poszedłem do pokoju. Nienawidzę jak ktoś porusza temat mojej rodziny.
__________________________________________________________________________
Wiem.. wiem krótkie ;<
Ale nie mam teraz czasu :(
Komentujcie ♥
sobota, 31 sierpnia 2013
środa, 28 sierpnia 2013
Rozdział 1
Jenifer
-Jenifer!-krzyknęła moja matka pukając natarczywie w drzwi.- Wstań i otwórz je dziecko ,chyba że chcesz się spóźnić do szkoły- automatycznie spojrzałam na zegarek. Było w pół do ósmej. Jak oparzona wyskoczyłam z łóżka i przekręciłam kluczyk w drzwiach.
-Za 10 minut śniadanie -rzekła i zeszła na dół. Pobiegłam do szafki i wywaliłam z niej stertę ubrać ,zastanawiając co na siebie nałożyć. Nie chodziło mi o to aby ładnie wyglądać ,tylko żeby moi rodzice się nie uczepili. Wybrałam ubrania i pędem ruszyłam do łazienki. Wykonałam poranną toaletę i zbiegłam po schodach do kuchni.
-Jestem-powiedziałam sapiąc.
-Uważaj na siebie Jen. Nie chcemy nie chcianych wypadków-rzekła moja mama nakładając mi naleśnika na talerz i nalewając do szklanki soku pomarańczowego. Zjadłam śniadanie i wzięłam torbę.
-Ojciec czeka w samochodzie-całując mnie w czoło odrzekła moja rodzicielka. Nie czekając dłużej ruszyłam do samochodu ,zajmując miejsce obok kierowcy. Po 15 minutach byłam pod szkołą. Ucałowałam tatę w policzek i pobiegłam do szkoły. Wyjęłam książki z szafki.
-Jesteś!-krzyknęła Ashley gdy zamykałam szafkę.-Myślałam ,że cię już nie będzie.-przytuliłyśmy się na przywitanie.
-Ale jestem-odrzekłam kierując się w stronę klasy. Miałam teraz biologię , a Ash muzykę. Uwielbiałam śpiewać. Można powiedzieć ,że to było moją pasją. Udałam się pod salę ,gdzie za kilka minut ma się odbyć moja lekcja. Po usłyszeniu dzwonka udałam się do klasy i zajęłam miejsce w 3 rzędzie przy ścianie. Po 20 minutach lekcji ktoś wszedł do sali.
-Spóźniony ,Bieber.-przerywając lekcje wyszydził nauczyciel.
-Zauważyłem-wysyczał Justin. Był postrachem szkoły. Nawet nauczyciele się go bali. No ,oprócz faceta od biologi. On się niczego nie boi. Chłopak usiadł przed mną. Pod koniec lekcji nauczyciel oddał sprawdzian ,na który uczyłam się 2 tygodnie. Nie mogłam go olać. Nie w tym wypadku ,ponieważ po liceum chciałam iść na medycynę ,a ten sprawdzian ważył na mojej ocenie końcowej. Bałam się spojrzeć na kartkę. Bałam się oceny jaką mogę tam zobaczyć. Nie ,poprawka. Bałam się reakcji moich rodziców na wieść o złej ocenie.
-Masz 5+ ,nie masz się czego bać-usłyszałam męski głos. Otworzyłam oczy i ujrzałam Justina ,który przeglądał mój sprawdzian.
-Zostaw-wyrwałam mu kartkę z ręki.Byłam mu wdzięczna ,że to zrobił. Miałam to przynajmniej z głowy. Ale nie powiem mu tego ,bo wyszłabym na idiotkę.
-Hmmm, dobrze ci idzie. Może będę brał u ciebie korepetycje, huh?-wydrwił. Za kogo on mnie ma? Pewnie za kujonkę. Z resztą nie tylko On. Większość mnie za nią uważa. Bo co? Bo dobrze się uczę ,nie chodzę na imprezy i nie daję dupy ,tak? Tak. Tu musiałam się zgodzić. No może z tym ostatnim przesadziłam. Ale raz na jakiś czas mogłabym się zabawić. Mogłabym ,gdyby nie moi rodzice.
-Słyszysz? Pytam się- po raz kolejny przerwał mi chłopak. I wtedy serce mi stanęło. Czy on poważnie mówił? Ja miałabym uczyć największego postracha w szkole?
***
-I co zgodziłaś się?-krzyknęła podekscytowana Ash.
-Ciii.....oczywiście ,że nie. Na samą myśl o tym ,że miałabym z nim przebywać ,patrzeć na niego ,słyszeć jego głos to mi ciarki przechodzą.-szepnęłam ,aby nikt inny nie słyszał.
-Wiesz , miałabyś okazję go bliżej poznać- zachichotała. Nie zdążyłam odpowiedzieć ,ponieważ ktoś na mnie wpadł wylewając zawartość kawy na moją koszulkę.
-Co do chole...-krzyknęłam ,ale ugryzłam się w język gdy zauważyłam ,że to Chaz ,jeden z paczki Justina.
-Witaj piękna-wyszczerzył się chłopak. Ashley od razu rzuciła się na niego i popchnęła go na szafki.
-Kurwa ,co robisz?-odsyczał. Zauważyłam w oddali Justina ,opierającego się o ścianę. Widocznie był rozbawiony całą sytuacją.
-Zrobiłeś to specjalnie ,skurwisynie-odkrzyknęła.
-Daj spokój Ash-złapałam ją za ramię i pociągnęłam w swoją stronę-nie rób scen-gdy zauważyłam jak jej ręce się rozluźniają ,poluźniłam uchwyt.
-Idziemy-powiedziałam i wyszłyśmy ze szkoły.
Justin
Znowu się spóźniłem. Nie moja wina ,że wkurza mnie ten cholerny budzik ,dlatego go nie włączam. Przyszedłem w złym momencie. Kolejny test oblany. I to ten najważniejszy... Odwróciłem się do tyłu i zauważyłem dziewczynę zakrywającą swoją twarz dłońmi. Spojrzałem na test. O co jej chodzi? Przecież ma dobrą ocenę.
-Masz 5+ ,nie masz się czego bać-zaśmiałem się. Wszyscy wiedzą ,że to kujonica więc co w tym dziwnego. A ja jeśli chciałem zdać ,musiałem go zaliczyć. Jedyny pomysł mi wpadł ten aby wynająć korepetytora. Ale kogo? Chaza? Tego co ma na wszystko wyjebane? Ryana ,co ma nigdy nie ma cierpliwości. A może ta laska by mi pomogła? Zanim się spostrzegłem wyrwała mi sprawdzian z ręki i odetchnęła z ulgą.
-Hmmm, dobrze ci idzie. Może będę brał u ciebie korepetycje, huh?-zapytałem drwiąco. Na początek wyśmiałem ten pomysł. Ale z każdą sekundą ten pomysł wydawał mi się realny i prawidłowy. Ale gdy nie usłyszałem żadnej reakcji i odpowiedzi z jej strony trochę się wkurzyłem.
-Słyszysz ,pytam się-rzuciłem. Ona jakby z innej planety otrząsnęła się.
-Nie mogę,przepraszam-powiedziała. Wtedy zadzwonił dzwonek. Dziewczyna zabrała swoje rzeczy i wyszła z klasy. Pod koniec dnia nie odbyło się bez cyrku Chaza. Coś mu ten podryw nie wyszedł. Ale ja za to nieźle się bawiłem. Po skończonych zajęciach wróciłem zrezygnowany do domu.
Nie zdam! Kurwa nie zdam
Wkurzony sam na siebie poszedłem do salonu obejrzeć telewizję. Bawiłem się pilotem przełączając kanały. Nic ciekawego.
Zmęczony położyłem się na łóżku i przysnąłem...
Ze snu obudził mnie dźwięk dzwoniącego telefonu. Spojrzałem na wyświetlacz Ryan
-Co jest?- spytałem schrypniałym głosem.
-Mamy problem-odpowiedział. Jego głos drżał.
-Jaki problem?-porwałem się z miejsca.
-Chaz...on znowu to wziął.On nie jest sobą Justin.-powiedział łamliwym głosem. W tle usłyszałem trzask bijącego się szkła.
-Gdzie jesteście?-zapytałem nakładając buty i skórzaną kurtkę.
-Hmmm...właściwie to nie wiem
-Jak to kurwa nie wiesz?-wkurzyłem się. Jak można nie wiedzieć gdzie się jest. Wsiadłem do auta
-Dobra. Przyjedź pod Evangers street. Tam jest sklep. I tam jesteśmy-po tych słowach rozłączyłem się i odpaliłem silnik. Nie znałem dobrze tamtych okolic więc miałem mały kłopot. Pobłądziłem trochę ,aż w końcu zauważyłem znajomego mi przyjaciela. Zaparkowałem samochód i wysiadłem. Podbiegłem do Chaza który natarczywie próbował się dobrać do jakieś dziewczyny. Znajomej. Ale to nie ważne.
-Co ty chłopie robisz?-krzyknąłem odrywając chłopaka.
-Jest moja! Mogę z nią robić co chcę!-krzykną. Język plątał mu się ,tak że z trudnością szło mu wymówienie tych zdań. Nie miałem wyboru. Walnąłem go z otwartej dłoni w policzek.
-No znaczy ,że ze mną zrywasz?-chłopak ukrywał smutek. Co z nim się do cholery dzieje. Spojrzałem na tą przestraszoną dziewczynę. Ach ,to ta kujonka.
-Kelsey ,wszystko w porządku?-zapytałem.
-Mam na imię Jeniffer. Tak jest w porządku-było mi głupio ,że pomyliłem jej imię. Ja ,Justin który się nigdy nie myli. Eghhh...!
Wrzuciłem zdesperowanego Chaza do samochodu. Podszedłem do Ryana.
-Ile wziął?
Pokazał mi woreczek z białym proszkiem. 3/4 było pustych.
-Była pełna...-ociężale westchną. Świetnie. Mamy do czynienia z nieźle nawalonym Chazem. Wsiedliśmy do samochodu i pojechaliśmy do domu. To była dość męcząca sytuacja.
__________________________________________________________________
Jak na początek to taki krótki ;D
CZYTASZ=KOMENTUJESZ
i jak ?
-Jenifer!-krzyknęła moja matka pukając natarczywie w drzwi.- Wstań i otwórz je dziecko ,chyba że chcesz się spóźnić do szkoły- automatycznie spojrzałam na zegarek. Było w pół do ósmej. Jak oparzona wyskoczyłam z łóżka i przekręciłam kluczyk w drzwiach.
-Za 10 minut śniadanie -rzekła i zeszła na dół. Pobiegłam do szafki i wywaliłam z niej stertę ubrać ,zastanawiając co na siebie nałożyć. Nie chodziło mi o to aby ładnie wyglądać ,tylko żeby moi rodzice się nie uczepili. Wybrałam ubrania i pędem ruszyłam do łazienki. Wykonałam poranną toaletę i zbiegłam po schodach do kuchni.
-Jestem-powiedziałam sapiąc.
-Uważaj na siebie Jen. Nie chcemy nie chcianych wypadków-rzekła moja mama nakładając mi naleśnika na talerz i nalewając do szklanki soku pomarańczowego. Zjadłam śniadanie i wzięłam torbę.
-Ojciec czeka w samochodzie-całując mnie w czoło odrzekła moja rodzicielka. Nie czekając dłużej ruszyłam do samochodu ,zajmując miejsce obok kierowcy. Po 15 minutach byłam pod szkołą. Ucałowałam tatę w policzek i pobiegłam do szkoły. Wyjęłam książki z szafki.
-Jesteś!-krzyknęła Ashley gdy zamykałam szafkę.-Myślałam ,że cię już nie będzie.-przytuliłyśmy się na przywitanie.
-Ale jestem-odrzekłam kierując się w stronę klasy. Miałam teraz biologię , a Ash muzykę. Uwielbiałam śpiewać. Można powiedzieć ,że to było moją pasją. Udałam się pod salę ,gdzie za kilka minut ma się odbyć moja lekcja. Po usłyszeniu dzwonka udałam się do klasy i zajęłam miejsce w 3 rzędzie przy ścianie. Po 20 minutach lekcji ktoś wszedł do sali.
-Spóźniony ,Bieber.-przerywając lekcje wyszydził nauczyciel.
-Zauważyłem-wysyczał Justin. Był postrachem szkoły. Nawet nauczyciele się go bali. No ,oprócz faceta od biologi. On się niczego nie boi. Chłopak usiadł przed mną. Pod koniec lekcji nauczyciel oddał sprawdzian ,na który uczyłam się 2 tygodnie. Nie mogłam go olać. Nie w tym wypadku ,ponieważ po liceum chciałam iść na medycynę ,a ten sprawdzian ważył na mojej ocenie końcowej. Bałam się spojrzeć na kartkę. Bałam się oceny jaką mogę tam zobaczyć. Nie ,poprawka. Bałam się reakcji moich rodziców na wieść o złej ocenie.
-Masz 5+ ,nie masz się czego bać-usłyszałam męski głos. Otworzyłam oczy i ujrzałam Justina ,który przeglądał mój sprawdzian.
-Zostaw-wyrwałam mu kartkę z ręki.Byłam mu wdzięczna ,że to zrobił. Miałam to przynajmniej z głowy. Ale nie powiem mu tego ,bo wyszłabym na idiotkę.
-Hmmm, dobrze ci idzie. Może będę brał u ciebie korepetycje, huh?-wydrwił. Za kogo on mnie ma? Pewnie za kujonkę. Z resztą nie tylko On. Większość mnie za nią uważa. Bo co? Bo dobrze się uczę ,nie chodzę na imprezy i nie daję dupy ,tak? Tak. Tu musiałam się zgodzić. No może z tym ostatnim przesadziłam. Ale raz na jakiś czas mogłabym się zabawić. Mogłabym ,gdyby nie moi rodzice.
-Słyszysz? Pytam się- po raz kolejny przerwał mi chłopak. I wtedy serce mi stanęło. Czy on poważnie mówił? Ja miałabym uczyć największego postracha w szkole?
***
-I co zgodziłaś się?-krzyknęła podekscytowana Ash.
-Ciii.....oczywiście ,że nie. Na samą myśl o tym ,że miałabym z nim przebywać ,patrzeć na niego ,słyszeć jego głos to mi ciarki przechodzą.-szepnęłam ,aby nikt inny nie słyszał.
-Wiesz , miałabyś okazję go bliżej poznać- zachichotała. Nie zdążyłam odpowiedzieć ,ponieważ ktoś na mnie wpadł wylewając zawartość kawy na moją koszulkę.
-Co do chole...-krzyknęłam ,ale ugryzłam się w język gdy zauważyłam ,że to Chaz ,jeden z paczki Justina.
-Witaj piękna-wyszczerzył się chłopak. Ashley od razu rzuciła się na niego i popchnęła go na szafki.
-Kurwa ,co robisz?-odsyczał. Zauważyłam w oddali Justina ,opierającego się o ścianę. Widocznie był rozbawiony całą sytuacją.
-Zrobiłeś to specjalnie ,skurwisynie-odkrzyknęła.
-Daj spokój Ash-złapałam ją za ramię i pociągnęłam w swoją stronę-nie rób scen-gdy zauważyłam jak jej ręce się rozluźniają ,poluźniłam uchwyt.
-Idziemy-powiedziałam i wyszłyśmy ze szkoły.
Justin
Znowu się spóźniłem. Nie moja wina ,że wkurza mnie ten cholerny budzik ,dlatego go nie włączam. Przyszedłem w złym momencie. Kolejny test oblany. I to ten najważniejszy... Odwróciłem się do tyłu i zauważyłem dziewczynę zakrywającą swoją twarz dłońmi. Spojrzałem na test. O co jej chodzi? Przecież ma dobrą ocenę.
-Masz 5+ ,nie masz się czego bać-zaśmiałem się. Wszyscy wiedzą ,że to kujonica więc co w tym dziwnego. A ja jeśli chciałem zdać ,musiałem go zaliczyć. Jedyny pomysł mi wpadł ten aby wynająć korepetytora. Ale kogo? Chaza? Tego co ma na wszystko wyjebane? Ryana ,co ma nigdy nie ma cierpliwości. A może ta laska by mi pomogła? Zanim się spostrzegłem wyrwała mi sprawdzian z ręki i odetchnęła z ulgą.
-Hmmm, dobrze ci idzie. Może będę brał u ciebie korepetycje, huh?-zapytałem drwiąco. Na początek wyśmiałem ten pomysł. Ale z każdą sekundą ten pomysł wydawał mi się realny i prawidłowy. Ale gdy nie usłyszałem żadnej reakcji i odpowiedzi z jej strony trochę się wkurzyłem.
-Słyszysz ,pytam się-rzuciłem. Ona jakby z innej planety otrząsnęła się.
-Nie mogę,przepraszam-powiedziała. Wtedy zadzwonił dzwonek. Dziewczyna zabrała swoje rzeczy i wyszła z klasy. Pod koniec dnia nie odbyło się bez cyrku Chaza. Coś mu ten podryw nie wyszedł. Ale ja za to nieźle się bawiłem. Po skończonych zajęciach wróciłem zrezygnowany do domu.
Nie zdam! Kurwa nie zdam
Wkurzony sam na siebie poszedłem do salonu obejrzeć telewizję. Bawiłem się pilotem przełączając kanały. Nic ciekawego.
Zmęczony położyłem się na łóżku i przysnąłem...
Ze snu obudził mnie dźwięk dzwoniącego telefonu. Spojrzałem na wyświetlacz Ryan
-Co jest?- spytałem schrypniałym głosem.
-Mamy problem-odpowiedział. Jego głos drżał.
-Jaki problem?-porwałem się z miejsca.
-Chaz...on znowu to wziął.On nie jest sobą Justin.-powiedział łamliwym głosem. W tle usłyszałem trzask bijącego się szkła.
-Gdzie jesteście?-zapytałem nakładając buty i skórzaną kurtkę.
-Hmmm...właściwie to nie wiem
-Jak to kurwa nie wiesz?-wkurzyłem się. Jak można nie wiedzieć gdzie się jest. Wsiadłem do auta
-Dobra. Przyjedź pod Evangers street. Tam jest sklep. I tam jesteśmy-po tych słowach rozłączyłem się i odpaliłem silnik. Nie znałem dobrze tamtych okolic więc miałem mały kłopot. Pobłądziłem trochę ,aż w końcu zauważyłem znajomego mi przyjaciela. Zaparkowałem samochód i wysiadłem. Podbiegłem do Chaza który natarczywie próbował się dobrać do jakieś dziewczyny. Znajomej. Ale to nie ważne.
-Co ty chłopie robisz?-krzyknąłem odrywając chłopaka.
-Jest moja! Mogę z nią robić co chcę!-krzykną. Język plątał mu się ,tak że z trudnością szło mu wymówienie tych zdań. Nie miałem wyboru. Walnąłem go z otwartej dłoni w policzek.
-No znaczy ,że ze mną zrywasz?-chłopak ukrywał smutek. Co z nim się do cholery dzieje. Spojrzałem na tą przestraszoną dziewczynę. Ach ,to ta kujonka.
-Kelsey ,wszystko w porządku?-zapytałem.
-Mam na imię Jeniffer. Tak jest w porządku-było mi głupio ,że pomyliłem jej imię. Ja ,Justin który się nigdy nie myli. Eghhh...!
Wrzuciłem zdesperowanego Chaza do samochodu. Podszedłem do Ryana.
-Ile wziął?
Pokazał mi woreczek z białym proszkiem. 3/4 było pustych.
-Była pełna...-ociężale westchną. Świetnie. Mamy do czynienia z nieźle nawalonym Chazem. Wsiedliśmy do samochodu i pojechaliśmy do domu. To była dość męcząca sytuacja.
__________________________________________________________________
Jak na początek to taki krótki ;D
CZYTASZ=KOMENTUJESZ
i jak ?
Bohaterowie i prolog.
Jenifer Mery Gomez
Pożądana przez chłopców 18 latka. Kelsey nie umawia się na randki -ze względu na jej religijnych rodziców.Czasami ma wrażenie że życie jest niesprawiedliwe. Stara się żyć własnym życiem ,nie udając kogoś innego. Jest jaka jest. Nikt tego nie zmieni dopóki sama tego nie zechce. Jest jedynaczką.
Ashley
Najlepsza przyjaciółka Jenifer. Lat 17. Uwielbia gwiazdożyć. W stosunku do swojej przyjaciółki jest cierpliwa ,wyrozumiała i opiekuńcza. Gdy ktoś jej lub Kelsey stanie na drodze potrafi być bardzo opryskliwa.
Justin Drew Bieber
[nie jest sławny] Szkolny 18 letni postrach. Nienawidzi przegrywać i być poprawiany. Upragniony przez dziewczyny. Jest typem odważnika i ryzykanta. Dziewczyny są dla niego zabawką ,którą można się pobawić i wyrzucić.
Chaz Beadles
Razem z Justinem i Ryanem tworzą paczkę. Jest okropnym flirciarzem. Często niepoważny i dziecinny.
Ryan Butler Jest w paczce z Justinem i Chazem. Najrozważniejszy z całej trójki.
Prolog
-Jenifer Mery Gomez- poważnym tonem do pokoju wkroczyła matka. Dziewczyna o kasztanowych włosach z przerażeniem odwróciła się w stronę kobiety.
-Dlaczego nie było Cię w domu o tej godzinie ,o której się umawialiśmy?-spytała nie zmieniając tonu. Jenifer powróciła myślami do tamtej nocy. Otóż powiedziała mamie ,że idzie do Ashley się uczyć. Taki miała zamiar. Nie wie wiedziała ,że sprawy się tak potoczą.
-Ja...ja zapomniałam. Po prostu mieliśmy za dużo nauki-skłamała dziewczyna. Nie chciała kłamać. Nie umiała. Ale nie mogła powiedzieć matce prawdy. Gdyby się tylko dowiedziała...
-A telefon? Dlaczego nie odbierałaś młoda damo?- nie zmieniając tonu złapała się za czoło. Brunetka doskonale wiedziała ,że matka nie da jej spokoju. Błagała Boga w myślach aby ten koszmar się skończył. Jenifer była wzorową uczennicą i córką. Zawsze się starała dostosować do surowych zasad matki. Czasami kłamała ,ale tylko wtedy gdy zamiast na kółko przyrodnicze poszła na kółko naukowe.Albo gdy zamiast do na zajęcia taneczne,poszła z Ashley na zakupy. Ale to co tym razem zrobiła było najgorsze ,co w życiu jej się wydarzyło.
-Ja-a przepraszam...miałam wyłączony-wyjąkała. Płuca podchodziły jej pod gardło ,a oddech stawał się coraz cięższy.
-Nie widzę powodu aby wyłączać obiekt komunikacji między tobą a nami Jenifer.- trochę łagodniej ,ale wciąż tym głosem ,który przyprowadzał dziewczynę o dreszcze.- jadę do pracy. Ale jak wrócę to porozmawiamy.-kobieta wyszła z pokoju ,a Jen swobodnie opadła na łóżko ,głęboko wzdychając. Wiedziała ,że to nie koniec. Matka nie da jej spokoju. I tak prawda wyjdzie na jaw...
______________________________________________________________________________________________________________________________
Więc to takie jakby wprowadzenie do tego co się będzie działo POTEM.
Mam nadzieję ,że będziecie czytać ;D
Czytasz= skomentuj ♥ Motywujesz mnie tym do pisania bo przynajmniej wiem ,że dla kogoś piszę a nie dla samej siebie ;-;
Subskrybuj:
Posty (Atom)