Jenifer
To co spotkało mnie dzisiaj w sklepie było okropne.
Miałam szczęście ,że Justin tu był. Nie wiem jak wy to się skończyło. Chaza spotkałam przez przypadek.
Widać ,że coś brał
Nie obchodziło mnie to czy Justin znał moje imię czy nie. Chciałabym być tylko w domu. Gdy tylko zauważyłam ,że jestem bezpieczna wróciłam do siebie. Nie chciałam jeszcze raz przypadkowo wpaść na tego typa. Bezsilnie opadłam na łóżko.
-Jenifer-krzyknęła matka wchodząc do pokoju. Teatralnie przewróciłam oczami. Wiedziałam ,że zrobi aferę.
-Gdzie byłaś tak długo-spytała zdesperowana.
-W sklepie-odpowiedziałam jakby to była najbardziej oczywista rzecz na świecie. No bo przecież była.
-Nie było Cię ponad godzinę ,a sklep jest za rogiem-nie dawała mi spokoju.
-Była kolejka-rzuciłam oschle.
Matka chciała już coś powiedzieć ,ale jednak zrezygnowała i wyszła z pokoju. Nie miała argumentów.
Za bardzo mnie kontrolują. Spóźnię się do domu o 10 minut ,od razu afera.
To jest czasem nie do zniesienia.
Zamknęłam pokój i usiadłam na łóżko. byłam senna.
Nagle zadzwonił mi telefon.Nieznany
-Halo?-powiedziałam niepewnie.
-Hej, to Chaz. Możemy się spotkać. Chciałbym przeprosić.
-Z kąd mam wiedzieć ,że znowu nie będziesz chciał się do mnie dobrać?
-Nie będę. Zresztą będzie Justin.
Dobra. Byłam tego typu dziewczyn która ulegała chłopakowi kiedy chcę ją przeprosić.
-Za 10 minut w parku.-odrzuciłam i rozłączyłam się. Poszłam do szafy, musiałam się przebrać. Od czasu wylania na mnie kawy jeszcze nie zmieniłam ubrań. Nie byłam jeszcze w domu. Przebrałam się i zbiegłam po schodach na dół. O mało się nie przewróciłam.
-Jezus Maria! Jen ,co ja Ci mówiłam o bieganiu po schodach?-krzyknęła matka. Co dziwne mój ojciec nigdy się mnie nie czepia.
-Gdzie idziesz?- ciągnęła moja rodzicielka nie słysząc odpowiedzi na wcześniejsze pytanie.
-Do parku ,przejść się.
-Dobrze. My z ojcem jedziemy do kościoła. Będziemy na kolacje- odrzuciła mama ,po czy wyszłam z domu. Minęłam furtkę i kierowałam się w stronę parku. Lato. Cudowna pora roku. Najlepsze jest w tym wszystkim ,że niedługo są wakacje. A w tym roku postanowiłam ,że t będą najlepsze dotychczasowe moje wakacje. Mogę wyjechać gdzieś sama -w końcu mam 18 lat. Po kilku minutach wkroczyłam na posesje parku. Nikogo nie było. Nawet Chaza ,ani Justina. Usiadłam na ławce przyciągając kolana do siebie i chowając między nimi głowę. A co jeśli wystawili mnie i chcieli zrobić ze mnie idiotkę. Wiele osób już próbowało. Nie byli by pierwsi. Albo Chaz jest niezłym aktorem ,albo zaraz się zjawi. Liczyłam na to drugie. Po kilku minutach poczułam jak ławka na której siedzę delikatnie się zapadła. Podniosłam głowę i moim oczom ukazał się Chaz. Zdjęłam nogi z ławki i wyprostowałam się czekając na dalszy przebieg akcji. Przez chwilę patrzeliśmy sobie pusto w oczy.
-A więc ,jesteś na mnie zła?-rozpoczął rozmowę. Przymknęłam delikatnie oczy i rozłożyłam bezsilnie ręce. Oparłam głowę o ławkę.
-Czyli mam rozumieć ,że tak?-kontynuował. Spojrzałam w dal. Zauważyłam Justina opierającego się o drzewo ,który z zaciekawieniem przyglądał zaistniałej sytuacji. Nie odpowiedziałam Chazowi na jego pytanie. Powinien sam się domyślić.
-Dobra ,przepraszam. Byłem po prostu trochę-podrapał się po karku- najarany....
Powinnam mu przebaczyć. Nie był wtedy sobą . Skoro poprosił mnie o spotkanie i osobiście raczył mnie przeprosić to chyba serio chciał.
-Ale to nie znaczy ,że nie przeleciałbym Cię-przerwał ,rozpraszając tym samym moje myśli. W moich oczach nazbierała się złość.
-Dupek-krzyknęłam dając mu plaskacza z otwartej dłoni.- A chciałam już Ci wybaczyć. W dupie mam te twoje przeprosiny-wykrzyczałam mu prosto w twarz. Chłopak złapał się za policzek i cicho jękną pod nosem. Spojrzałam na rozbawionego Justina. Oboje siebie warci. Wkurzona szybkim krokiem ruszyłam do domu
Justin
Cała ta sytuacja z Chazem i Jenifer rozbawiła mnie. Gdy dziewczyna szybkim tempem odeszła, podszedłem do kumpla ,kttóry trzymał się piekący policzek.
-Stary-zaśmiałem się- w zabawny sposób możesz zrazić do siebie dziewczynę.
Chaz posłał mi srogie spojrzenie. Rozłożyłem ręce i zaśmiałem się.
On i te jego głupie pomysły
Przekierowaliśmy się do samochodu i pojechaliśmy do mojego domu. Wysiedliśmy z samochodu i przeszliśmy przez drzwi.
-Buty- powiedziałem wskazując na buty przyjaciela.
-Buty ,co?
-zdejmij-to zabrzmiało bardziej jak rozkaz.
-Stary , nie przesadzaj. Przecież nie rozwalę Ci podłogi-zadrwił.
-Ale to nie ty kurwa ,musisz ją zmywać ,więc rób co mówię!- krzyknąłem. Chaz jak zahipnotyzowany wykonał moje polecenie. Uwielbiałem tak na niego działać.
-Nie rozumiem po co się od razu po osiemnastce wyprowadziłeś-powiedział trochę zmieszany.
-Nie musisz rozumieć- warknąłem i poszedłem do pokoju. Nienawidzę jak ktoś porusza temat mojej rodziny.
__________________________________________________________________________
Wiem.. wiem krótkie ;<
Ale nie mam teraz czasu :(
Komentujcie ♥
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz